نماز پارسی و زرتشتی :

اشم وهو و هیشتم استی

اوشتا استی اوشتا اهمایی

هیت اشایی و هیشتایی اشم

................................................

راستی بهترین است ، خوشبختی است

خوشبختی از آن کسی است که

خواستار خوشبختی دیگران باشد .

تا بی نهایت درنگی بیش راه نیست

پيام هاي ديگران ()

مادر

و او یک اتفاق شد

یک اتفاق ساده اما جدی

در تمام پهنه ی راه های رفته و نرفته مان

و او یک اتصال شد

یک اتصال ناگسستنی

بین ما و خود و تمام خوبی های دیده و ندیده مان

و او یک ...

او همه چیز بود و همه چیز شد

از آسمان گرفته تا دریا و ستاره و هرچه زیبایی است

او بال گرفت از روی تمام واژه ها روزی که آمد

از روی هر چه دنیایی است

خوب که فکر می کنی می بینی الان که نیاز داری

مثل همیشه

جایش تا اعماق دل کوچکت خالی است

آری مادر  ...  مادر

دلم به اندازه ی تمام سالهای رفته و نرفته ام برایش تنگ است

و او دیگر نخواهدم آمد

آری  ... او یک اتفاق بود

یک اتفاق ساده ولی جدی

و این روز ها من دلم شدید برای آن اتفاق تنگ است

دلم تنگ است مادر

چه می شد اگر مثل آن روزها دلم را به آغوش می کشیدی

تا بدانم حرارتی هست هنوز

که این دل بی تابم از سرمای وحشتناک این دنیا یخ نزند

کاش بودی مادر

کاش ... بودی ... مادر ...

روز مادر شاد باش بادتان

تا همیشه زنده باد مادرتان در قلب مهربانتان ... تا همیشه ...

پيام هاي ديگران ()

سیاه ... سپید ...

خط ... به خط ...

رج ... به رج ...

کلمه ... به کلمه ...

تکه ... تکه ...

ذره ... ذره ...

این قصه ی این روزهای من است ...

تا بی نهایت درنگی بیش راه نیست

خرداد ٨٧

پيام هاي ديگران ()

عید باستانی نوروز مبارک سال ۷۰۳۰میترایی آریایی، ۳۷۴۶ زرتشتی، ۲۵۶۷ شاهنشاهی و ۱۳۸۷ خورشیدی. اگرچه پیامبر ۱۳۸۷سال پیش هجرت کردند ولی سرزمین آریایی من ۵۶۴۵ سال پیش از آن نوروز را جشن می گرفت و ۲۳۶۱ سال پیش از آن مردمان این دیار، خدای را ستایش می کردند و کوروش ۱۱۸۲ سال پیش از آن دوستی را در جهان گسترانید. پیشینه سرزمین من بسی بیشتر از ۱۳۸۷ سال می باشد و به اندازه ی سال های سال قدیمی تر از افکار اعراب سوسمار خور بادیه نشین است. بر سرزمین خود ببالید که این سرزمین آریایی است .

پيام هاي ديگران ()

از شاه شاهان شاه پارس شاه سرزمینهای پر شمار شاه آریای ها و غیر آریای ها شاه پارسیان و نژادهای دیگر شاه فرمانروای پارس یزگرد سوم ساسانی به عمر ابن خطاب خلیفه تازیان به نام اهورا مزدا آفریننده زندگی و خرد تو در نامه ات نوشتی می خواهی ما را به راه راست هدایت کنی به راه خدای راستینت الله اکبر بدون اینکه هیچ گونه آگاهی داشته باشی که ما کی هستیم و چرا می پرستیم.این بسیار شگفت انگیز است که تو لقب فرمانروای عربها را برای خودت قسب کرده ای در حالی که آگاهی و دانش تو نسبت به امور دنیا به همان اندازه عربهای پست مزخرف گو و سرگردان در بیابانهای عربستان و انسانهای عقب مانده بیابانگرد است.مردک تو به من پیشنهاد می کنی که خداوند یکتا را بپرستم در حالی که نمی دانی هزاران سال است که ایرانیان خداوند یکتا را می پرستند و روزی پنج بار به درگاه او نماز می خوانند هزاران سال است که در ایران سرزمین فرهنگ و هنر این رویه زندگی روزمریه ماست زمانی که ما داشتیم مهربانی و کردار نیک را در جهان می پروراندیم و پرچم پندار نیک گفتار نیک و کر دار نیک را در دستهایمان به اهتزاز در می آوردیم تو و پدران تو داشتن سوسمار می خوردن و دخترانشان را زنده بگور می کردند.شما تازیان که دم از الله می زنید برای افریده های خدا هیچ ارزشی قائل نیستید شما فرزندان خود را گردن می زنید اسرای جنگی را می کشید به زنها تجاوز می کنید زنان مردم را می دزید و اموال آنها را سرقت می کنیددختران خود را زنده بگور می کنید به کاروانها شبیخون می زنید دسته دسته مردم را می کشید.قلب شما از سنگ ساخته شده است ما تمام این اعمال شیطانی را که شما انجام می دهید محکوم می کنیم.حال با این همه اعمال قبیح که انجام می دهید چگونه می خواهید به ما درس خداشناسی بدهید تو به من می گوی از پرستش آتش دست بردارم ما ایرانیان عشق به خالق و قدرت خلقت او را در نور خورشید و گرمی آتش می بینیم نور و گرمای خورشید وآتش ما را قادر می سازد که نور حقیقت را ببینیم و قلبهایمان برای نزدیکی به خالق و هم نوع گرم شود این به ما کمک می کندتا با همدیگر مهربان تر باشیم و این نور اهورای را در اعماق قلبمان روشن می سازد خدای ما اهورا مز دااست و این بسیار شگفت انگیز است که شما تازه اورا کشف کرده اید و نام الله را بر روی او گزارده ایداما ما و شما در یک سطح و مرتبه نیستیم ما به هم نوع کمک می کنیم ما عشق را در میان آدمیان قسمت می کنیم ما پندار نیک را در بین انسانها ترویج می کنیم ما هزاران سال است که فرهنگ پیش رفته خود را با احترام به فرهنگهای دیگر بر روی زمین می گسترانیم در حالی که شما به نام الله به سرزمینهای دیگر حمله می کنید مردم را دسته دسته می کشید خشکسالی به ارمغان می آورید و ترس و تهی دستی به راه می اندازید شما رفتارهای شیطانی را بنام الله انجام می دهید چه کسی مسئول این همه فاجعه است؟آیا الله به شما دستور داده قتل کنید غارت کنید ویران کنیدو یا اینکه پیروان الله به نام او این کارها را انجام دهند یا هر دو شما می خواهید عشق به خدا را با نظامی گری و قدرت شمشیرهایتان به مردم یاد بدهید شما بیابانگردهای وحشی می خواهید به ملت متمدن مثل ما درس خداشناسی بدهید ما هزاران سال فرهنگ و تمدن در پشت سر خود داریم.تو بجز وحشی گری قتل و جنایت چه چیزی را به ارتش عربها یاد داده ای چه دانش و علمی را به مسلمانان یاد داده ای که حالا اسرار داری به غیر مسلمانان یاد بدهی چه دانش وفرهنگی را از الله ات آموخته ای که اکنون می خواهی به زور به دیگران هم بیاموزی افسوس و ای افسوس که ارتش پارسیان ما از ارتش شما شکست خوردن و حالا مردم ما به زور به شمشیر مجبور هستند همان خدای خودشان را به نام الله پرستش کنند و همان پنج بار نماز را بخوانند ولی به زبان عربی چون گویا الله شما فقط عربی می فهمد من پیشنهاد می کنم که تو و همدستانت به همان بیابانهایی که سابقا عادت داشتید در آن زندگی کنید برگردید. آنها را برگردان به همان جای که تعلق دارید چون برای شما جای در شهرهای متمدن ما ودر میان ملت پاکیزه ما وجود ندارد این گروه سنگدل را آزاد مگزار تا مردم ما را بکشند زنان و فرزندان مارا بربایند به زنهای ما تجاوز کنندو دخترانمان را به کنیزی به مکه بفرستند نگذار این جنایات را به نام الله انجام دهند.به این کارهای جنایتکارانه پایان بده آریایها بخشنده خونگرم و مهماننوازند انسانهای پاک که به هر کجا بروند تخم دوستی و عشق آگاهی و حقیقت را خواهند کاشت بنابر این آنها تو را به خاطر این کارهای جنایتکارانه ات مجازات نخواهند کرد من از تو می خواهم که با الله اکبرات در همان بیابانهای عربستان بمانی و به خاطر داشتن عقاید ترستاک و خوی وحشیگری از نزدیک شدن به شهرهای آباد و متمدن ما خوداری کنی.

امضا یزگرد سوم ساسانی

تا بی نهایت درنگی بیش راه نیست        تقدیم به همه آریایها

پيام هاي ديگران ()

پنجشنبه های مزمن ...

صفحه صفحه ی تقویم ؛ سپید ... سیاه

دوباره ورق ورق ...

آه از این پنجشنبه های مزمن .

از این راه  یخ زده ی گلو

که درست  همین روز  باید مسدود شود

و درد های تیزی که همین نزدیکی ها ایستاده  منتظرند

تا  زانو بزنی

 و قسمتی از لطافت گلوی معصومت را بخراشند .

امان از اين پنجشنبه ها

و حس رخوتي كه مرا كشان كشان

مي برد به نقطه ي صفر ... و سپس جوش

شايد اين اتفاقات در قسمت خاطره مغزمان نيمه فعال مانده

و تا بوي پنجشنبه به مشامش مي رسد تاول مي زند

پوستش نازك مي شود – نازك نازك

و مي تركد و تمام سرمان را آغشته مي كند .

كوچكتر كه بودم

حكم شده بود كه تمام اتفاقات خوب و بد زندگي

پنجشنبه ها بال گشوده و رخ مي دهند

من هم رخ مي دهم

به كسي كه تمام زندگي كوچكم را آبي كرده است

با وجود اينكه مي داند يك پرسپوليسي دو آتشه هستم

گرچه رنگ ها همه بهانه اند

و تنها سياه و سپيد بين ما مي رود و مي آيد

اما بايد اقرار كنم كه او زيبا ترين تجربه ي زندگي زشت من است

تجربه اي پر از دلشوره هاي شيرين

همين و بس ... تمام ....

هميشه از اين نقطه ي پايان متنفر بوده ام

شايد براي همين است كه روزهاي تولدم حس استفراق دارم بلانسبت

و اين حس تمام راه شوقم را مسدود مي كند

و من در بين خنده هاي خنك حول و حوشم غم مي نوازم ...

نواخت ...

چندين بار نواخت ، يادم آورد

چندين بار يادم آورد كه من دير كرده ام

هفتمين پنجشنبه است كه مانده ام  ، من ...

غرق بي قراري هايم شده ام ؛ نه يادي نه يادبودي ...

مادرم هم پنجشنبه ها دلش مي گرفت

و پدرم مي گفت برو و صله ي رحم به جا بياور پير زن ...

و هر دو دست در نگاه فرتوت هم مي رفتند

و من حال هيچ كدامشان را حس نمي كردم

انگار آشنايي بودم غريب در خانه اي گرم و مهربان ...

آري امان از این پنجشنبه ها

که مزه ی اصیل خرمالوی نرسیده می دهد هر هفته ...

گس ... گس ... گس

آنقدر که حتی نمی شود درباره اش نوشت ،

نمی شود ؛ از این پنجشنبه ها ...

نوشت .

دونده تا بی نهایت

زمستان 86-قزوین

کلک را درود

تا بی نهایت درنگی بیش راه نیست

این نوشته تقدیم به داش مهدی خودمون

پيام هاي ديگران ()

پنجشنبه های مزمن ...

صفحه صفحه ی تقویم ؛ سپید ... سیاه

دوباره ورق ورق ...

آه از این پنجشنبه های مزمن .

از این راه  یخ زده ی گلو

که درست  همین روز  باید مسدود شود

و درد های تیزی که همین نزدیکی ها ایستاده  منتظرند

تا  زانو بزنی

 و قسمتی از لطافت گلوی معصومت را بخراشند .

امان از این پنجشنبه ها

که مزه ی اصیل خرمالوی نرسیده می دهد هر هفته ...

گس ... گس ... گس

آنقدر که حتی نمی شود درباره اش نوشت ،

نمی شود ؛

نوشت .

دونده تا بی نهایت

زمستان 86-قزوین

کلک را درود

این نوشته رو تقدیم میکنم به داداش گلم مهدی که هیچ وقت پنجشنبه هاش مزمن نباشه

 تا بی نهایت درنگی بیش راه نیست...

پيام هاي ديگران ()

تو تمام بریده های جراید زندگی منی

با آن خطوط نستعلیق مهربان دوره های اساطیری

آنسان...

که خاکستری و بی قرار به خاک می کشی

هبوطت را.

به روی آهستگی مبهوتم

و در اثنای لرزشی تردو خواستنی

تمام خود را

در بقچه ای پر از راز اقاقی های مست با آن چشمان معصومشان

به غرور شانه هایم پیشکش می کنی

و من نیز...

آیا با این همه.رواست...خیانت؟

به آسمان قهوه ای مخمل نگاهت که بویش دور تا دورمان را هلهله کرده...؟

نارواست...

آری زینسان نزاد ایزد

روزی را که تو نتابی به آفتاب عمر مرد.

چرا که آن روز ناروا

این لغت لنگ لهیده ی نامرد

باید...

تمام ایستادگی پوکش را قی کند.

نویسنده:داداشم محسن

دوستا ن عزیز شاید بعظی از شوما این شعر

تو وب داداشم دیده باشید اما انقدر زیبا بود که من دلم نیومد

آپ نکنم.آذر ۸۶ تا بی نها یت درنگی بیش راه نیست.

پيام هاي ديگران ()

نهم آذر به تقويم زرتشتی برابر با ۳آذر به تقويم کنونی که آذر روز نام دارد و به عنصر مقدس آتش تعلق دارد جشن آذرگان می باشد که به آن آذرجشن نيز می گويند.يکی از نيايشها در خرده اوستا آتش نيايش نام دارد .ايرانيان قديم در اين روز به آتشکده ها می رفتند و آتش نيايش می خواندند و  نيز در اين جشن آتش افروزی کرده و به شادی و پايکوبی می پرداختند.

ابوريحان در صفحه ۲۵۶ ترجمه آثارالباقيه می نويسد:((روز نهم آذر عيدی است که به مناسبت توافق دو نام آذرجشن می گويند و در اين روز به افروختن آتش نيازمند می باشند و اين روز جشن آتش است و بنام فرشته ای که بهمه آتشها موکل است ناميده شده زرتشت امر کرده در اين روز آتشکده ها را زيارت کنند ودر کارهای جهان مشورت نمايند .))

یافتن آتش بزرگ ترین پدیده و یافته آدمی است .پیشرفت تمدن انسان مدیون آتش است .ایرانیان نخستین بار آتش را در تلاش زندگی یافته اند و آن چنان است که" هوشنگ شاه پیشدادی" روزی با همراهان خویش به شکار می رفته است .بر سر راه خود ماری می بیند و برای کشتن آن سنگی پرتاب کرده است که به گفته فردوسی

نشد مار کشته و لیکن ز راز      پدید آمد آتش از آن سنگ باز

این آتش به خار و خاشاک اطراف خود افتاده و فروزان می گردد .در این اسطوره دو عامل متضاد زندگی ایرانی در برابر هم قرار می گیرد (اهریمن )مار که مظهر و هم ریشه مرگ است  و اور مزد (خداوند ) در برابر آن آتش را می آفریند و از آن پس آتش مورد احترام ایرانیان قرار می گیرد.

«آتش نیایش»، نماز مخصوص آتش، بخشی است از یسنای 62، بند 9 که با این کلمات آغاز می‌شود: «نماز به تو ای آتش، ای بزرگ‌ترین آفریده اهورامزدا و سزاوار ستایش.» وجود نیایشی برای آتش اهمیت این عنصر را نزد ایرانیان آشکار می‌سازد. ایرانیان شاخه‌ای از هند و اروپاییانی که قرن‌ها پیش از میلاد، از سرزمین‌های سرد شمالی در جست‌وجوی یافتن سرزمین‌های گرم، سرانجام در این سرزمینی که بعدها «ایران» خوانده شد، سکنی یافتند، ارزش گرما و نور و آتش را بسیار بیشتر از دیگر مردمان درک می‌کردند. آتش برای آنان نشان هر نوری است، نور خورشید و ماه (آتش آسمانی) یا شعله آتش سوزان و امروزه نور چراغ فروزان..

آذرگان مبارک

پيام هاي ديگران ()

وقتي كه مادرم رفت ...

مادرم

مادر خوبم

باز هوايي شده ام .

مثه يه قصه يادمه

بعد بابام بدجوري بي تاب شدي

توي خونه عطر كعبه ،

رنگ چراغوني زائر به تن كوچه مون ...

مهربون ؛

هر شب جمعه اينجا مي شينم ،

زواريته ...

تو مي گي چي كار كنم ؟

چي بگم از اين دلم ...

كه زود به زود تنگ مي شه ؟

براي مادر مهربونم  ،  براي سنگ سپيد مزارش

براي يادش هميشه يادمه

به  ياد مهربوني هاش

از طرف داداش محسن برای داداش مهدی

تا بی نهایت درنگی بیش راه نیست

پائيز 1382

قزوين

پيام هاي ديگران ()